Sakız Kâğıdı

Yüksek Lisans Yapmaya Karar Verme Günü; dın dın, dın dın!

Mon, 19 Oct 2009 21:33:00 +0300

Her yaz olduğu gibi bu yaz da okulun açılmasını iple çekiyordum. Tenis menis muhabbetleri olmasaydı kafayı yerdim herhalde :). Zaten önümüzdeki yaz hemen işe giriyorum. Yoksa patlayacağım bir yaz evde :D. Bir gün olacak yani bu, evde durmaya devam edersem.

Neyse.. Derken okul açılır... Tüm hayaller, beklentiler cumbur lop suya! :) "Anam, noluyoruz, nerede eski Yasemin, nerede çevresinde bir sürü insan olan Yasemin..." derken, bir bakmışız, Yase depresyonik hallerde 3 ya da 5 ya da 10 :D. Allahtan çıkmayacak öyle bir kitap :D.

Beklentim ne miydi? Ya da geçen sene nasıldı ki bu sene böyle bozguna uğradım? Heves vardı geçen sene. Kimseyi tanımıyorum, tanışmalıyım; hiçbir şey bilmiyorum, öğrenmeliyim... Onunla sohbet bununla muhabbet derken aslında her şeyi tüketmişim be. Ya selam verip geçiyoruz artık, ya da hiç konuşmuyoruz bile.

Her neyse yaa. İyiyim şimdi. Yazıyı yazma amacım bunlar değildi.Neden kırk saat yazdıysam. Sadede geliyorum; okulun açıldığı ilk hafta içi bir gün, toplantı sebebiyle öğlen bire kadar ders yoktu. Dedim, fırsat bu fırsat, lisedeki hocalarımla görüşeyim...

Ben seviliyorum galiba yaa :). Okula girdiğimde ilk müdürümle karşılaştım.Çay ikram etti. Sohbet ettik bayağı :).. Sağ olsun ya :). Sonra aslında esas görmek istediğim kişi olan müdür yardımcısının yanına gitmek için kalktığımda, müdür öğretmen, ( :P ) :)) yardımcısının öğretmenler odasında olduğunu söyleyince oraya gittim. Kapıyı çaldım, açtığımda tarih hocam (m.yardımcısı) karşımda görmeyi hiç beklemediğim biriyle, eski matematik öğretmenimle oturuyor. Vuuhuu !!! Şoku atlattıktan sonra (çaktırmıyorum tabii), sohbet etmeye ba.. ( devamı )

Durum Raporu

Mon, 19 Oct 2009 20:17:00 +0300

:) :) :)

İyiyim. Mutluyum. Depresyonik haller geride kaldı şimdilik. Okulun yoğunluğuna alıştım. Kararsız olduğum şey (ya da şeyler) konusunda eskisine göre daha kararlıyım. Bu daha huzurlu olmama sebep oluyor. Falaaaaaaaan filaaaaaaannnnn :) ...

Şimdi bunları açmak gerekirse;
* İyiyim, mutluyum. Biraz da doğum günüm yaklaşıyor diye olsa gerek... Hâlâ beni liseli sananlar çoğunlukta olsa da, resmen 19'umu doldurup 20'mden gün alıyorum! Hayatımın en güzel yılları mı geliyor ne :P

* Okul yoğun hakkaten bu sene. Geçen sene dört gün gidiyordum okula. Hatta üç bile denilebilir. Bu sene altı gün gidiyorum :D Sanki geçen sene borçlandım da bu sene faiziyle birlikte bir şeyler alıyorlar benden :D.
Türkiye'deki yaşam şartları insanları garantici yapıyor. Bu sebeple kendi bölümünüzü okurken, öğretmen olmayı istemeseniz bile, "cebimde dursun, ne olur ne olmaz, bir dönem işsiz kalırsam işime yarar" gibi gibi gibi düşüncelerle formasyon dersi almak zorunda kalıyorsunuz. Sonradan fark ediyorsunuz ki, bunun bir de "pedagojik formasyon" versiyonu varmış, okulunuz bunun dersini cumartesi gününe koyup, dersi zorunlu ders haline de getirebiliyormuş! Bir sonraki dönem de sizden staj yapmanızı isteyebiliyormuş... Vuuuhuuuu ! :) Ve sonuç olarak bu dönem 10 dersim var efendim. Hayırlı uğurlu olsun. ( Bakmayın yeniymiş gibi yazdığıma. Okul açılalı oluyor bayağı. İki hafta sonra vizelerim var)

* Kararsız olup da kafamda daha bir netleşen konu(lar) için ayrı bir başlıkta yazı yazacağım .. ( devamı )

Acıyan Bel

Wed, 26 Aug 2009 20:42:00 +0300

Bir sabah tenis kursu öncesi iki arkadaş markete su almaya giderler. Çıkıştaki merdivenleri inerken çocuk cebindeki bozuklukları cebinin delik olması sebebiyle düşürür. Beraber toplarlar düşen paraları. Kız, aralarında geçen bir konuşma sonucunda trip atmaya yeltenir. (yeltenir, çünkü atamaz..okuyunuz..) Bir hışımla arkasına dönüp bir adım attığı anda beline bir darbe yer. Amacı koşmak olduğu için darbenin şiddetini siz düşünün... Az önce indikleri merdivenlerin korkuluğuna (demirine) çarpmıştır. Belini tutarak yere çömelir... "Ahhh! Çok acıyor!" tarzı şeyler demektedir tabii. Yanlarından geçen bir kadın ile adam, çocuğa; ne oldu hastalandı mı, diye sorar. Çocuk açıklama yapar. Bu sırada kız da yavaşça doğrulur ve arabaya giderler. Kız acı yüzünden ağlamaya başlar. Aldıkları suyu beline tutmayı akıl ederler ve acısı biraz azalır. (Su cidden soğuktur) Gün içerisinde beli neredeyse hiç acımaz. Suyu tutmak süper bir fikirdir tabii.

Akşama doğru acısı başlar. Gece yatamaz hatta. (çok acıdığı için değil de, sol tarafına yatamaz,diyelim.) Ertesi gün daha da artar acısı. Akşama doğru daha da şiddetlenir... Şimdi doktora mı gitsem, diye düşünmektedir...

Çıkarılacak sonuçlar:
* Birilerini fazla ciddiye alıp da trip atmaya kalkışmayın.
* Trip atacaksanız ve bu kız gibi ne zaman nerede olacağı belli olmayan hareketli bir insansanız, trip atacağınız alanın özelliklerini iyi bildiğinizden emin olun.
* Şakadan da olsa "çalı"ya "ağaç" demeyin. (ardından gelen "dalga geçme" amaçlı sözcükler sizi trip atmanızı gerektirecek noktaya getirebilir.)
* (diğer taraftan bakarsak) Her bulduğunuz anda insanlarla d.. ( devamı )

Rüya...

Mon, 24 Aug 2009 11:33:00 +0300

Günaydın. Saat yazmıyor burada, biliyorum. 11.37 şu an.. Yeni kalktım sayılır. Rüyamı anlatacağım da size...
Gece bir ara uyandım.. Kalbim sıkışıyordu... Kaç senedir hiç olmamıştı. Korktum biraz..Bilmiyorum.. Tekrar uyudum...

Rüyamda yanımda bi kızla beraber bir ilköğretim okulundayız. Okul muhteşem! Sanki yıllar yıllar yıllaaarrr öncesinden kalmış. Ama hâlâ sağlam. Hâlâ öğrenim görülüyor. Bir yeri arıyoruz, neresi bilmiyorum. Bir kıza soruyoruz. Kız sola sonra tekrar sola dönmemizi falan söylüyor. Şu anki okulum gibi yani okul(İst.Üniv.Edebiyat Fakültesi).. Kare olmalı şekli... Kapılar koskocaman! Öyle kocaman ki kolumu kaldırsam bile kilide yetişemiyorum... (Kolumu kaldırmış halim iki metre falan herhalde.. Daha az da olabilir.. O kadar yüksekte işte.) Ama çok çok güzel bir okul! Sarıyer İlköğretim Okulu'ymuş güya. Ama başka bir şubesiymiş. Güya bir sürü Sarıyer İlköğretim Okulu varmış.. Bir öğretmen görüyoruz, soruyorum ona. Cevap veriyor, anlamıyorum. Bir daha soruyorum, yine anlamıyorum aslında ama çaktırmıyorum..Soramıyorum da.. Şile gibi bir şey duydum sanki ama...

Sonra kızın dediği yerlerden geçerek dışarıya kocaman bahçeye çıkıyoruz. Aşağıya doğru gidiyor yol. Biz de hızlı hızlı gidiyoruz. Bu arada kıza, " imkanım olsa, yemin ederim okulumu bırakıp burada okurdum! Geri dönüp burada okur,.. ( devamı )

Vu huuuuuuu ! :D

Wed, 29 Jul 2009 16:45:00 +0300

Heyooooooooooo!! Ben geldiiiiiim!...
En son yazdığımda daha finallerim bile başlamamıştı.. Finalleri falan bırakın, bir ay sonra okulum açılacak! O kadar çok oldu yani :) (Okulum en geç açılan okul olma ünvanını bu sene itibariyle bir kenara bıraktı. Eylülde açılıyor artık.. İyi bir şey...)

Bu dönem de tek dersim büte kaldı.. Küçük Gruplar Sosyolojisi. Başta bozuldum baya ama sonra, iyi ki kalmış, dedim. Ortalamam yükseldi sayesinde. Geçen dönem 3'tü. Bu dönem 3.20 falan bekliyorum.. Fazla bir fark değil ama buna da şükür.. Bir de bizim Anabilim Dalı seçme muhabbeti vardı. Dört seçenekten Kurumlar Sosyolojisi'ni seçerek, tekrar tekrar tekrar, büyük konuşuuuuuuuup dediğimin tam tersini gerçekleştirmiş bulundum :D Büyük konuşmaya devam edeceğim! :D Büte girdiğim dersten geçtim mi, bilmiyorum. Sınavdan bir hafta sonra gittiğimde hala açıklanmamıştı.Sonra da gitmedim bir daha. Sınavım iyi geçmişti,onun rahatlığı var herhalde.
____________
Tatilde hayatıma kattığım en önemli şey, sanırım tenise başlıyor oluşum..Salı günü başlayacaktım ama mühim olmayan bir aksilik oldu. Haftaya başlayabilmeyi umut ediyorum. :) Raketler biraz tuzlu ama yapacak bir şey yok :) Herkesi şimdiden tenise davet ediyorum! :)
_____________
Başka başkaaa, bu gün mühim birisiyle tanıştım. Sevdi beni, ben de onu sevdim :D Bir sorun çıkmaması güzel, hoş oldu. Keyfim yerinde :)
_____________
Başka da bir şey gelmiyor aklıma. Kalın sağlıcakla, denizle, güneşle, kumla, tabii şemsiyeyle, güneş kremleriyle, şapkayla, güneş gözlüğüyle, bronz tenle, parmak arası terliğinizle, havlunuzla... ve tabii ki benimle! :) :) :)

.. ( devamı )

İnsanlar ve de İnsanlar :)

Sun, 07 Jun 2009 10:17:00 +0300

Bilenler bilir, en açık olduğum konuların başında insanlarla tanışmak gelir. Hayatamın hiçbir döneminde insanlarla tanışmaktan kaçacağımı sanmıyorum. Son bir yılda (üniversiteyi kazanmış olmam vesilesiyle tabii) birçok insanla tanışma fırsatı buldum. Bunun dışında katıldığım etkinlik, proje vs. gibi organizasyonların da bunda etkisi oldu.

Son zamanlarda da bizim Edebiyat Fakültesi'nin bitişiğinde olan Fen Fakültesi'ni ve tabii ki öğrencilerini keşfe daldım :) ( Ehehhe, komik oldu. Fakülteye tek başıma gidip insanlarla iletişim kurmaya çalışan tuhaf bir tip değilim yahu. Durun, anlatacağım.) Olayın başlangıcı şöyle, hani buraya yazmıştım MFÖ konserini.. Bölümden bir arkadaşım vesilesiyle Fen Fakültesi'nden birkaç tanecik(:) ) arkadaşla tanıştım o konserde. Böyle başladı. Ve cidden farklı insanlar var. Farklı ve "güzel" insanlar :) ...
_________
İçlerinde bir tanesi var ki, her geçen gün beni daha da şaşırtıyor. Birbirimize o kadar çok benziyoruz ki... Yani o kadar ki, bir tane farklı yönümüzü bulduğumuzda arkadaşım, "oh be! seri üretim gibiydik resmen ya!ne kadar iğrenç! bulduk sonunda bir şey!" demekten kendini alamadı :D
Sanırım en belirgin ortak yönümüz, ikimizin de çok konuşuyor olması. Gerçi ben şu sıralar duruldum biraz (durulmuş halim, evet:D ).. Birkaç sene önceki Yasemin olsaydı, vay nette harcanacak olan saatlere :D.
Ya bu kişiyi buraya yazıyorum, biliyorum, çok basit bir şeymiş gibi duruyor, ama değil ! Cidden değil ya! Ben ki, MSN'de beş on satır yazıp bir satır cevap alan insan olarak, hatta bir ara bazı samimi olduğum insanlara bilgisayar başında değilken bile yazmayı sürdüren insan olan beeeeeen, neredeyse kendimden daha çok konuşa.. ( devamı )

Bana Dair..

Fri, 05 Jun 2009 20:15:00 +0300

Yalandan söylenmiş bir "topuklu ayakkabı alacağım" cümlesine karşılık olarak, "ama o zaman koşamazsın ki" cevabını alınca benim kadar sevinen başka bir insan yoktur herhalde :)

"Bu insan beni tanıyor!" şeklinde düşünmemi sağlayan her cümle, her davranış her vs. beni mutlu ediyor :) Teşekkür ederim beni tanıma çabası içerisinde olan insanlar :) Sizleri seviyorum :)...

(ayrıca bkz. <A HREF="http://yaseminoz.blogcu.com/bilsen-bilsem-bilsek_35418301.html">Bilsen,Bilsem,Bilsek... </A>)

.. ( devamı )

Ahmet Ümit'le Tanışmak

Fri, 05 Jun 2009 19:54:00 +0300

Veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee..
29 Mayıs 2009 Cuma 11.30 itibariyle Ahmet Ümit ile tanışmış bulunuyorum :) Samimi konuşması, cevapları ve anlattığı hikâyelerle mest oldum şahsen :).. Aşk Köpekliktir adlı öyküsündeki kahramanlardan birisinin adının neden "Jasmine" olduğunun açıklaması da bir hayli hoştu :) Yazıyorum;

- E Jasmine yani... Düşünün şimdi; güzel bir bar ortamı, loş ışık... Kapı açılıyor.. Karanlığın içinden uzun boylu, esmer, hoş bir kadın geliyor.. E Jasmine o.. Başka ne olabilir ki? Fadime mi yapacaktım? Tabii ki Jasmine olacak adı :D

Kitabını imzalatmak, fotoğraf çektirmek imkanına da sahip oldum kendisini dinlemek dışında.. Bir tek benimle fotoğraf çektirirken arkadaşıma "güzel çıktım dimi? bak kötüyse tekrar çek. hadi çek bir daha" demesi de bir başka olay :D Ama maalesef, ikinci fotoğrafta daha "kötü" çıkmış :) "Birazcık" güldük.. Kusura bakmasın artık :)
_________________
Bu arada Aşk Köpekliktir, Kavim ve Beyoğlu Rapsodisi'nden sonra dördüncü olarak Şeytan Ayrıntıda Gizlidir'e başladım. Eleştiri yapma hakkına ulaşıyorum yavaş yavaş :). Başka bir yazıda da direkt olarak kitapları hakkında düşüncelerimi yazarım :) (Vakit bulmak lazım tabii)

Son olarak, seviyoruz Ahmet Ümit'i..

.. ( devamı )

Ve Evet...

Sun, 24 May 2009 21:08:00 +0300

Hayat fazla düşünceli insanları çıkarıyor şu sıralar karşıma...
Ve bir sürü "ilk" yaşamamı sağlıyor bu kişiler...
Ve evet, bu ilkler çok özeller...
Ve evet, bu kişilerin varlığı beni mutlu ediyor...
Ve evet, anı biriktirmeme yardımcı oldukları için de mutlu oluyorum...
Ve evet, hayatlarında iz bıraktığımın farkındayım...
Ve evet, hayatlarının bir döneminde ya da herhangi bir günün bir anında beni hatırlayıp, gülümseyecekler...
(Ve evet, son üç satır hayatımın, yaşamamın amaçları arasında...)
Ve evet, benden "fazla" hiçbir şey beklemiyorlar, benim onlardan beklemediğim gibi...
...
...
...
Ve evet, iyi ki varlar...
:).. ( devamı )

İlaç İçmek

Sat, 23 May 2009 13:36:00 +0300

Hasta olduğumda ya da olmak üzereyken arkadaşlarımdan hep azar işitirdim, ilaç içmediğim için... İlk defa bir arkadaşım bana kızmadan önce kendi eliyle C vitamini getirmeyi akıl etti... "Ay bu asitli, ay ben bunu içemem, ay yarısını içtim daha içmeyeyim" lerime aldırmadan; "çabuk hadi çabuk, C vitamini oksijenle birleşince etkisini yitiriyor, çabuk iç, yudum yudum değil,birden iç, bitsin" gibi cümlelerle sağ olsun içirtmeyi başardı :D.. Düşünceli hareketinden ötürü kendisine teşekkür ederekten yazıma son veriyorum :).Herkesi öptüm.(Hasta değilim, korkmayın)

(Yazıyı yazma sebebim, davranışın hoşuma gitmiş olması.Bu tarz bir şey yapmamıştı hiçbir arkadaşım şimdiye dek :D Siz de birilerine yaparsanız,onların da hoşuna gidecektir,haberiniz olaaaaaa..)

.. ( devamı )